Hipertansiyon, gebelik döneminde maternal ve fetal mortalite ve morbiditenin önemli bir nedenidir.

Gebelerde hipertansiyon tedavisine başlamak için kan basıncının ne olması gerektiği hususu tartışmalıdır. ABD’de tedavi 160/105 mm Hg ve üzerine önerilirken, Kanada‘da 140-150/90 mmHg’nın üzerine tedavi önerilmektedir. Komorbidite (örn; diyabet, KAH, KBH) varlığın- da hedef kan basınçları 130-139/80-89 mmHg olarak belirlenmiştir. Avusturalya’da 160/90 mmHg’nın üzerinde tedavi başlanırken; sistolik 110 mmHg’nın altına inilmesi önerilmemektedir. NICE 2011’e göre komplikasyon yapmamış kronik hipertansiyonu olan gebelerde hedef değer 150/100 mmHg’nin altı olmalıdır. Bu hastalarda diyastolik kan basıncı 80 mmHg’nin altına düşürülmemelidir.Hedef organ hasarı gelişmiş gebelerde (böbrek hasarı vb.) KB 140/90 mmHg’nın altına indirilmelidir.

Sekonder hipertansiyon var ise uygun tedavi planlanmalıdır.

Hafif-orta derece hipertansiyon ve preeklamps i: Preeklampsi tanısı alan hastada gestasyonel yaş uygunsa doğum gerçekleştirilir. Preeklampsi doğum zamanından çok daha önce ortaya çıkmışsa ve kan basıncı 150/100 mmHg’nın üzerinde ise tedavi başlanmalıdır. Preeklampsite davisinde yüksek (>160/110 mmHg) ve düşük (<120/80 mmHg) kan basıncı değerlerinden kaçınılmalıdır.

Şiddetli hipertansiyonu (>160/110 mmHg) olan hastalarda tedavi konusunda görüş birliği vardır. Hedef intraserebral kanamayı ve anne ölümlerini engellemektir.

Şiddetli hipertansiyonda tedavi : Tedavide öncelikli hedef hipertansif ensefalopati, hemoraji veya eklampsi gelişiminin engellenmesi için ortalama arteryal kan basıncının dakikalar içerisinde %25 düşürülmesidir. Saatler içerisinde de kan basıncı 160/100 mmHg’nın altına düşürülmelidir.

Anti-hipertansif ilaç seçimi : 24 çalışmanın (2949 kadın) değerlendirildiği bir meta-analizde ilaçlardan parenteral labetalol, hidralazin ve oral nifedipinin maternal ve fetal yan etkilerinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Bu ilaçların birbirlerine üstünlükleri gösterilememiştir.

Gestasyonel hipertansiyon ya da kronik hipertansiyonu olan gebelerde ilk seçilecek ilaç, Metildopa’dır. 0.5-3 gr/gün, 2-4 bölünmüş dozlarda verilmelidir. İkinci olarak, labetalol, nifedi- pine, hidralazine, hidroklorotiyazid (kategori C) seçilebilir.

Acil durumlarda intravenoz labetolol, oral metildopa ya da oral nifedipin endikasyonu vardır. Hidralazin perinatal istenmeyen olaylara neden olduğu için kullanılmamaktadır. Hipertansif krizlerde uzun süreli uygulamalardan kaçınmak kaydıyla intravenoz nitroprussid yararlı olabilir.

Kalsiyum suplemantasyonu, balık yağı ve düşük doz aspirin gebelerde önerilmez. Ancak erken başlangıçlı preeklampsi durumlarında profilaktik olarak aspirin kullanılabilir.